Fiscaliteit is niet meer aangepast aan gezinnen

Op 19 mei 2017 stelde SD Worx in aanwezigheid van Minister van Financiƫn en Fiscale Fraudebescherming Johan Van Overtveldt een analyse voor over de fiscale behandeling van verschillende samenlevingsvormen.

Heel complex en niet aangepast

In 2016 onderzocht de federale Ombudsman de regelgeving over fiscaliteit van kinderen ten laste. De analyse gaf aan hoe de verschillende elementen van de fiscale regelgeving op elkaar inwerken. Dit leidt uiteindelijk tot een ongelijke behandeling van ouders met kinderen ten laste. De complexiteit van de wetgeving is zo groot dat nauwelijks te overzien is wat het fiscale resultaat zal zijn van de beslissing van de ouders of de familierechter over de opvang van de kinderen.

Co-ouderschap, alleenstaande ouders of nieuw samengestelde gezinnen zijn nu bijvoorbeeld veelvoorkomende gezinsvormen. Voor de fiscus wordt het steeds moeilijker om de realiteit van een gezinssituatie te achterhalen. De wetgeving is ook niet altijd aangepast aan de realiteit van de familiesituatie.

Fiscale ongelijkheid

De fiscale wetgeving, die de fiscale woonplaats voor het kind als een sleutelelement in de berekening meeneemt, zorgt voor ongelijkheden tussen ouders van hetzelfde kind. 

Vereenvoudiging, transparantie en belang van het kind

De federale Ombudsman pleit voor een gezinsfiscaliteit die eenvoudiger en transparanter is.

Het belang van het kind moet daarbij centraal staan. Tenslotte is deze fiscale regelgeving, geflankeerd door de kinderbijslagsystemen, gemaakt om kinderen een goede opvoeding, opleiding en kansen in de samenleving te bieden.Op 19 mei 2017 stelde SD Worx in aanwezigheid van Minister van Financiƫn en Fiscale Fraudebescherming Johan Van Overtveldt een analyse voor over de fiscale behandeling van verschillende samenlevingsvormen.

Heel complex en niet aangepast

In 2016 onderzocht de federale Ombudsman de regelgeving over fiscaliteit van kinderen ten laste. De analyse gaf aan hoe de verschillende elementen van de fiscale regelgeving op elkaar inwerken. Dit leidt uiteindelijk tot een ongelijke behandeling van ouders met kinderen ten laste. De complexiteit van de wetgeving is zo groot dat nauwelijks te overzien is wat het fiscale resultaat zal zijn van de beslissing van de ouders of de familierechter over de opvang van de kinderen.

Co-ouderschap, alleenstaande ouders of nieuw samengestelde gezinnen zijn nu bijvoorbeeld veelvoorkomende gezinsvormen. Voor de fiscus wordt het steeds moeilijker om de realiteit van een gezinssituatie te achterhalen. De wetgeving is ook niet altijd aangepast aan de realiteit van de familiesituatie.

Fiscale ongelijkheid

De fiscale wetgeving, die de fiscale woonplaats voor het kind als een sleutelelement in de berekening meeneemt, zorgt voor ongelijkheden tussen ouders van hetzelfde kind. 

Vereenvoudiging, transparantie en belang van het kind

De federale Ombudsman pleit voor een gezinsfiscaliteit die eenvoudiger en transparanter is.

Het belang van het kind moet daarbij centraal staan. Tenslotte is deze fiscale regelgeving, geflankeerd door de kinderbijslagsystemen, gemaakt om kinderen een goede opvoeding, opleiding en kansen in de samenleving te bieden.